فرزندپروری چیست؟

فرزندپروری چیست؟

فرزندپروری چیست؟

فرزندپروری چیست؟ تعاریف متعددی برای فرزندپروری مطرح کرده‌اند؛ ولی شاید مناسبترین تعریفی که می‌توان یاد کرد این است:

به مجموعه‌ای از رفتارهای والدین (یا هرکسی که مسئولیت تربیت فرزندان را دارد) گفته می‌شود که در ارتباط با فرزندان انجام می‌شود.

این رفتار ها می‌تواند به صورت آگاهانه باشد یا به صورت ناخودگاه واقع می‌شود.‍‍

همچنین این رفتارها می‌تواند صحیح باشد و به فرزندپروری صحیح بیانجامد؛ یا نادرست باشد و به تربیت غلط منجر شود.

 

چه کسانی فرزندان را تربیت می‌کنند؟

تمامی افرادی که به نوعی در فرزندپروری تاثیرگذارند، در واقع فرزندان را تربیت می‌کنند.

از پدر و مادر گرفته تا برادران و خواهران بزرگ‌سال و سایر افراد فامیل که ارتباط مستقیم و قابل توجه با فرزندان دارند و تمامی مربیان و معلمان مهد کودک، پیش دبستانی، دبستان و دبیرستان و مربیان فرزندان بی‌سرپرست در بهزیستی و پرستاران فرزندان در این گروه قرار می‌گیرند.

البته با توجه به اینکه بیشترین و اصلی‌ترین نقش را در تربیت فرزندان، والدین ایفا می‌کنند، تنها مورد خطاب قرار می‌گیرند؛ ولی در بسیاری موارد شامل سایر افراد دخیل در تربیت فرزند نیز می‌شود.

 

قرزندپروری چه مسائلی دارد؟

در زمان قدیم با توجه به محدود بودن ارتباطات و نبودن بسیاری از مسایل امروزی، تربیت فرزند ساده بود. ولی امروزه با پیشرفت تکنولوژی و گسترش ارتباطات، فرزندپروری مساله‌ای پیچیده شده است.

موارد ذیل برخی از چالشهای مهم فرزندپروری در دنیای امروز است:

 

۱ـ فرزندان، بیشتر از آنچه انتظار دارید از محیط و اطرافیان و دوستان تاثیر می‌پذیرند

فرزندان، خیلی بیشتر از محیط اطرافشان تأثیر می‌پذیرند.

اطرافیان و دوستان در شکل‌گیری شخصیت فرزند نقشی قابل توجهی دارند.

در حال حاضر که ارتباطات گسترده شده است این تاثیرپذیری دامنه بیشتری پیدا کرده است.

 

۲ـ تکنولوژی مهمترین چالش تربیت فرزند در دنیای امروز است

با پیشرفت تکنولوژی و پیدایش انواع امکانات رفاهی و تفریحی، تغییر شگرفی در سبک زندگی بشر ایجاد شده است و به همین ترتیب تاثیر بسیار زیادی در رفتار فرزندان دارد.

گسترش شبکه‌های تلویزیونی و ماهواره‌ها و وسایل ارتباط جمعی و گسترش استفاده از شبکه عظیم اینترنت و فضای مجازی و گسترش شبکه‌های اجتماعی و پیدایش بازیهای عجیب و غریب رایانه‌ای و رونمایی از هزار چهره تکنولوژی و فناوری اطلاعات و ارتباطات، کار را برای تربیت فرزندان بسیار پیچیده و مشکل کرده است.

فرزندان در معرض هجوم بسیار گستردۀ اطلاعات و اتفاقات رنگارنگ قرار گرفته‌اند و این امر به اصطلاح چشم و گوش آنها را باز کرده است و باعث پیچیده شدن امر فرزندپروری شده است.

 

۳ـ بهتر است گاهی فرزندان را تربیت نکنیم!

در کنار هجوم فناوری و تکنولوژی به ساحت رفتار فرزندان، در بسیاری از موارد، روش‌های نادرست تربیت فرزندان از سوی پدران و مادران کار تربیت را خراب‌تر می‌کند.

روش‌هایی که والدین در دوران کودکی خودشان تجربه کرده‌اند یا از مدرسه و محیط فرا گرفته‌اند، بر روی فرزندان خود اعمال می‌کنند.

ممکن است والدین اصلا به روش‌های خودشان آگاه نباشند و یا به غلط روش‌شان را صحیح بدانند.

سختگیری بیش از حد و دیکتاتوری و یا سهل‌گیری افراطی و  تنبیه فرزندان از روش‌های رایج غلط می‌باشد.

 

۴ـ چرا گاهی با وجود اینکه تنبیه را اشتباه می‌دانیم ولی از آن استفاده می کنیم؟!

همه روان‌شناسان و صاحب‌نظران و مشاوران فرزندپروری اذعان دارند که تنبیه اثرات بسیار مخرب و جبران‌ناپذیری بر روی فرزندان دارند و اثرات آن تا آخر عمر گریبان‌گیر آنان می‌شود.

عجیب اینکه بسیاری از والدین علی رغم آگاهی از اثرات مخرب تنبیه، مرتکب آن می‌شوند! عمده علت به کارگیری تنبیه، جدا از اینکه بعضا از روی ناآگاهی والدین نشأت می‌گیرد، ناشی از ناتوانی در کنترل فرزندان است.

 بیشتر والدین با توجه اینکه آموزش ندیده‌اند و مهارتهای ارتباط با فرزندان را بلد نیستند، ناچار به تنبیه روی می‌آورند.

وقتی پدر یا مادری در بن‌بست قرار می‌‌گیرد و نمی‌تواند با فرزند ارتباط بگیرد، ناچار تنبیه را برمی‌گزیند و از زور خود برای غلبه بر رفتار غلط فرزندان استفاده می‌کند.

 

فرزند ناصالح که درست تربیت نمی‌‌شود چه ویژگی‌هایی دارند؟

 ممکن است برای ما این سوال مطرح شود که وقتی می‌گوییم باید فرزندان صالح تربیت کنیم دقیقا منظور چیست؟

فرزندانی که صالح و موفق نیستند دقیقا چه ویژگی‌هایی دارند؟

 ما در اینجا برخی از ویژگی‌های فرزندان ناصالح را که با روشهای صحیح تربیت نشده‌اند ذکر می‌کنیم:

ـ خجالتی و گوشه‌گیر

ـ بی‌استعداد

ـ نداشتن اعتماد به نفس

ـ نداشتن عزت نفس

ـ پرخاشگر

ـ زیانکار

ـ تنبل و افسرده

ـ مسئولیت گریز

ـ بزه‌کار

ـ توسری‌خور

ـ بی‌هنر

ـ غرغرو و منفی‌نگر

ـ بی هدف

ـ وابسته

ـ …

شما می توانید این لیست را تکمیل کنید.

هر کدام از فرزندان ناموفق یک یا چند ویژگی فوق را دارند.

اینگونه فرزندان معمولا در بزرگ‌سالی دچار زندگی یکنواخت، بی روح، سخت، تلخ و تنگ (فقر) می‌شوند و همیشه احساس بدبختی می‌کنند.

 

فرزندان صالح که به صورت صحیح تربیت شده‌اند، چه ویژگی‌های دارند؟

حال این سوال مطرح می شود که منظور از فرزندان صالح و موفق چه کسانی هستند؟ و دقیقا چه ویژگی‌هایی دارند؟

اکنون به برخی از ویژگی‌های فرزندان صالح و موفق اشاره می‌کنیم:

ـ با شهامت

ـ دارای روابط اجتماعی خوب

ـ با استعداد

ـ اعتماد به نفس بالا

ـ عزت نفس بالا

ـ آرام

ـ شاداب

ـ سلامت جسمی

سلامت فکری و روحی

ـ عاشق کمک به دیگران

ـ پیشرو

ـ مثبت نگر و مثبت اندیش

ـ مهربان

ـ هنرمند

ـ مستقل

ـ دارای اهداف روشن و متعالی

ـ مسئولیت پذیر

ـ …

شما می توانید این لیست را تکمیل کنید.

 

فرزندپروری

 

هر کدام از فرزندان موفق چند ویژگی فوق را دارند.

اینگونه فرزندان معمولا در کودکی و نوجوانی شاداب هستند و در بزرگسالی زندگی موفقی دارند؛ از لحاظ مالی و اجتماعی هم جایگاه مناسبی دارند و همیشه احساس خوشبختی می‌کنند.

فرزندان موفق در بزرگسالی همیشه در حال پیشرفت و رشد هستند و در جامعه ریاست و رهبر گروهی را بر عهده می‌گیرند.

 

نظر شما چیست؟

خوشحال می‌شویم نظر شما را درباره موضوع این مقاله، بخصوص ویژگی‌های فرزندان موفق و ناموفق، بدانیم. لطفا اگر تمایل دارید نظر خود را در پایین مقاله در کادر «متن دیدگاه شما» ثبت کنید.

 

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *